dhammacārī sukhaṃ seti asmiṃ loke paramhi cāti

imaṃ pana gāthaṃ sutvā sakadāgāmiphale patiṭṭhāsi dhammapālajātakaṃ sutvā anāgāmiphale patiṭṭhāsi maraṇasamaye setacchattassa heṭṭhā sirisayane nipannoyeva arahattaṃ pāpuṇi. Araññavāsena padhānānu- yogakiccaṃ rañño nāhosi. Sotāpattiphalaṃ sacchikatvāeva pana bhagavato pattaṃ gahetvā saparisaṃ bhagavantaṃ mahāpāsādaṃ āropetvā paṇītena khādanīyena bhojanīyena parivisi. Bhattakiccāvasāne sabbaṃ itthāgāraṃ āgantvā bhagavantaṃ vandi ṭhapetvā rāhulamātaraṃ. Sā Pana gaccha ayyaputtaṃ vandāhīti parijanena vuccamānāpi sace mayhaṃ guṇo atthi sayameva ayyaputto āgamissati āgataṃ naṃ vandissāmīti vatvā na agamāsi. Bhagavā rājānaṃ pattaṃ gāhāpetvā dvīhi aggasāvakehi saddhiṃ rājadhītāya sirigabbhaṃ gantvā rājadhītā yathāruciyā vandamānā na kiñci vattabbāti vatvā pañañatte āsane nisīdi. Sā vegena āgantvā gopphakesu gahetvā pādapiṭṭhiyaṃ sīsaṃ parivattetvā parivattetvā yathājjhāsayaṃ vandi.

Rājā rājadhītāya bhagavati sinehabahumānādiguṇasampattiṃ kathesi. Bhagavā anacchariyaṃ mahārāja yaṃ idāni paripakke ñāṇe tayā rakkhiyamānā rājadhītā attānaṃ rakkhati sā pubbe anārakkhā pabbatapāde vicaramānā aparipakke ñāṇe attānaṃ rakkhīti vatvā candakinnarījātakaṃ kathesi. Taṃ divasameva nandarājakumārassa kesa- visajjanaṃ paṭṭabandho gharamaṅgalaṃ āvāhamaṅgalaṃ chattamaṅgalanti pañca mahāmaṅgalāni honti. Bhagavā nandaṃ pattaṃ gāhāpetvā maṅgalaṃ vatvā uṭaṭhāyāsanā pakkāmi. Tadā janapadakalyāṇī kumāraṃ gacchantaṃ disvā tuvaṭaṃ kho ayyaputta āgaccheyyāsīti vatvā gīvaṃ pasāretvā olokesi. Sopi bhagavantaṃ pattaṃ gaṇhathāti vattuṃ avisahamāno vihāraṃyeva agamāsi. Taṃ anicchamānaṃyeva bhagavā pabbājesi. Iti bhagavā kapilapuraṃ āgantvā dutiyadivase nandaṃ pabbājesi. Sattame divase rāhulamātā kumāraṃ alaṅkaritvā bhagavato santikaṃ pesesi passa tāta etaṃ vīsatisahassasamaṇaparivutaṃ Suvaṇṇavaṇṇaṃ brahmarūpavaṇṇaṃ samaṇaṃ ayante pitā etassa mahantā nidhayo ahesuṃ tassa nikkhamanato paṭṭhāya na passāma gaccha naṃ dāyajjaṃ yāca ahaṃ tāta kumāro chattaṃ ussāpetvā cakkavatti bhavissāmi dhanena me attho dhanaṃ me dehi sāmiko hi putto pitusantakassāti. Kumāro bhagavato santikaṃ gantvāva pitusinehaṃ paṭilabhitvā haṭṭhatuṭṭhacitto sukhā te samaṇa chāyāti vatvā aññampi bahuṃ attano anurūpaṃ vadanto aṭṭhāsi. Bhagavā katabhattakicco anumodanaṃ katvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Kumāropi dāyajjaṃ me samaṇa dehi dāyajjaṃ me samaṇa dehīti bhagavantaṃ anubandhi. Tena vuttaṃ anupubbena cārikañcaramāno yena kapilavatthu .pe. Dāyajjaṃ me samaṇa dehīti. Athakho bhagavā āyasmantaṃ sārīputtaṃ āmantesīti bhagavā kumāraṃ na nivattāpesi parijanopi kumāraṃ bhagavatā saddhiṃ gacchantaṃ nivattetuṃ na visahati. Atha ārāmaṃ gantvā yaṃ ayaṃ pitu santakaṃ dhanaṃ icchati taṃ vaṭṭānugataṃ savighātaṃ handassa bodhimaṇḍe paṭiladdhaṃ sattavidhaṃ ariyadhanaṃ demi lokuttaradāyajjassa naṃ sāmikaṃ karomīti āyasmantaṃ sārīputtaṃ āmantesi. Āmantetvā ca panāha tenahi tvaṃ sārīputta rāhulakumāraṃ pabbājehīti. Yasmā ayaṃ dāyajjaṃ yācati tasmā naṃ lokuttaradāyajjaṃ paṭilābhāya pabbājehīti attho.

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๕๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “พระราหุลกุมารทรงผนวชเป็นสามเณร”