ปัจจนียานุโลมนัย
เล่มที่ ๔๐ · ข้อ ๔๕๗ · บรรทัด ๕๓๗๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
[๓๘๔-๓๙๑] ปจฺจนียานุโลเม นเหตุปจฺจยุปฺปนฺเนสุ อเหตุกโมโหว ฌานมคฺคปจฺจยํ ลภติ, เสสา น ลพฺภนฺติ. ๓- นฌานปจฺจเย อฏฺฐาเหตุกจิตฺตานิปิ. นกมฺมปจฺจยา นเหตุปจฺจยา นอธิปติปจฺจยา นปุเรชาตปจฺจยา อารมฺมเณ เอกนฺติ อารุปฺเป อเหตุกกิริยาเจตนาวเสน อพฺยากเตน อพฺยากตํ. อิมินา อุปาเยน ยํ ลพฺภติ, ยญฺจ น ลพฺภติ, ตสฺส วเสน สพฺพตฺถ คณนา เวทิตพฺพาติ.
สํสฏฺฐวารวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ฐิเต ๒ ฉ.ม. วุตฺตนเยเนว ๓ ฉ.ม. น ลภนฺติ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด