ปฏิจจวาร
เล่มที่ ๔๑ · ข้อ ๑๖๓๒ · บรรทัด ๑๑๕๙๑
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
มิจฺฉตฺตตฺติเก มิจฺฉตฺตนิยโต สมฺมตฺตนิยตสฺส สมฺมตฺตนิยโต วา มิจฺฉตฺต- นิยตสฺส น เกนจิ ปจฺจเยน ปจฺจโย โหติ. มิจฺฉตฺตนิยโต วา สมฺมตฺตนิยโต วา สหชาตาธิปติวิรหิโต นาม นตฺถิ. สมฺมตฺตนิยเต เอกนฺตโต วตฺถุปุเรชาตํ ๑- นตฺถิ, มิจฺฉตฺตนิยเต สิยา อารมฺมณปุเรชาตํ. อนิยตํ จิตฺตํ อารพฺภ นิยตา มิจฺฉาทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺย. เสสํ ๒- นิยตํ อารพฺภ นิยตํ นุปฺปชฺชติ, มิจฺฉตฺตนิยตํ ครุํ กตฺวา น โกจิ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ. กุสโล มิจฺฉตฺตสฺส อุปนิสฺสยปจฺจโย น โหติ. เสสเมตฺถ ปาลิยํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด