ปฏิจจวาร
เล่มที่ ๔๑ · ข้อ ๒๐๓๓ · บรรทัด ๑๓๙๘๓
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
อชฺฌตฺตตฺติเก อชฺฌตฺตพหิทฺธาปทํ น คหิตํ. อชฺฌตฺตพหิทฺธาสงฺขาตา หิ อุโภ ราสโย เนว เอกโต ปจฺจยา โหนฺติ, น ปจฺจยุปฺปนฺนา, ตสฺมา หตฺถตเล ฐปิตสาสปสฺส วณฺโณปิ หตฺถตลวณฺเณน สทฺธึ เอกโต อารมฺมณํ น โหตีติ เวทิตพฺโพ. ยถา จ อชฺฌตฺตพหิทฺธาปทํ, เอวเมตฺถ อชฺฌตฺตารมฺมณตฺติเกปิ
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด