เรื่องสีหเสนาบดี

{290} Dhammassa ca anudhammaṃ byākarontīti bhagavato vuttakāraṇassa anukāraṇaṃ kathenti. Sahadhammiko vādānuvādoti aparehi vuttakāraṇo hutvā tumhākaṃ vādo hi viññūgarahitabbakāraṇaṃ koci appamattakopi kiṃ na āgacchati. Idaṃ vuttaṃ hoti kiṃ sabbakāraṇenapi tumhākaṃ pavādo gārayhaṃ kāraṇaṃ natthīti. Anabbhakkhātukāmāti abhibhavitvā acikkhitukāmā. {293} Anuviccakāranti anuviditvā cintetvā tulayitvā kātabbaṃ karohīti vuttaṃ hoti. Ñātamanussānanti loke pākaṭānaṃ. Sādhu hotīti sundaraṃ hoti. Paṭākaṃ parihareyyunti paṭākaṃ ukkhipitvā nagare ghosantā āhiṇḍeyyuṃ. Kasmā. Evaṃ amhākaṃ mahantabhāvo bhavissatīti. Opānabhūtanti paṭiyattaṃ udapāno viya patītaṃ. Kulanti nivesanaṃ. Dātabbaṃ maññeyyāsīti mā imesaṃ deyyadhammaṃ upacchindittha sampattānaṃ hi dātabbamevāti ovadati. Okāroti avakāro lāmakabhāvo. Sāmukkaṃsikāti attanāyeva uddharitvā gahitā asādhāraṇā aññesanti attho. Uddissakatanti uddisitvā kataṃ. {294} Paṭiccakammanti attānaṃ paṭicca katanti attho. Athavā paṭiccakammanti nimittakammassetaṃ adhivacanaṃ. Taṃ paṭiccakammaṃ ettha atthīti maṃsampi paṭiccakammanti vuttaṃ. Yo hi evarūpaṃ maṃsaṃ bhuñjati sopi tassa kammassa dāyādo hoti vadhakassa viya tassāpi pāṇaghātakammaṃ hotīti adhippāyo. Na jīrantīti abbhācikkhantā na jīranti abbhakkhānassa antaṃ na gacchantīti attho. Tikoṭiparisuddhikathā saṅghabhedasikkhāpadavaṇṇanāyaṃ vuttā.