เรื่องพระสุธรรม

{33} Sudhammavatthusmiṃ pana. Anapaloketvāti anāpucchitvā. Etadavocāti kinte taṃ gahapati therānaṃ paṭiyattanti sabbaṃ vivarāpetvā disvā etaṃ avoca. Ekā ca kho idha natthi yadidaṃ tilasaṅguḷikāti yā ayaṃ tilasaṅguḷikā nāma vuccati sā natthīti attho. Tassa kira gahapatino vaṃse ādimhi ekā pūvavikati ahosi. Tena taṃ thero jātiyā khuṃsetukāmo evamāha. Yadeva kiñcīti evaṃ bahubuddhavacanaṃ ratanaṃ pahāya yaṅkiñcideva tilasaṅguḷikavacanaṃ bhāsitaṃ. Kukkuṭapotakaudāharaṇena idaṃ dasseti yathā so neva kākavassitaṃ na kukkuṭavassitaṃ akāsi evaṃ tayā neva bhikkhuvacanaṃ na gihivacanaṃ vuttanti. {37} Asammukhā katantiādayo tikā vuttappakārāyeva. {39} Aṅgasamannāgato purimehi asadiso. Gihīnaṃ alābhāyātiādīsu tattha yathā lābhaṃ na labhanti evaṃ parisakkanto parakkamanto alābhāya parisakkati nāma. Esa nayo anatthādīsu. Tattha anatthoti atthabhaṅgo. Anatthāyāti atthavināsāya. Anāvāsoti tasmiṃ ṭhāne avasanaṃ. Gihīnaṃ buddhassa avaṇṇanti gihīnaṃ santike buddhassa avaṇṇaṃ bhāsati. Dhammikaṃ paṭissavaṃ na saccāpetīti yathā sacco hoti evaṃ na karoti vassāvāsaṃ paṭissuṇitvā na gacchati aññaṃ vā evarūpaṃ na karoti. Pañcannaṃ bhikkhavetiādi ekaṅgenapi kammārahabhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Sesamettha uttānatthañceva tajjanīye ca vuttanayameva.