เรื่องให้ภิกษุกำลังฉันค้างอยู่ลุกขึ้น

{๓๑๖} วิปฺปกตโภชเนติ อนฺตรฆเร วา วิหาเร วา อรญฺเญ วา ยตฺถ กตฺถจิ ภุญฺชมาโน ภิกฺขุ อนิฏฺฐิเต โภชเน น วุฏฺฐาเปตพฺโพ ฯ อนฺตรฆเร ปจฺฉา อาคเตน ภิกฺขํ คเหตฺวา สภาคฏฺฐานํ คนฺตพฺพํ ฯ สเจ มนุสฺสา วา ภิกฺขู วา ปวิสถาติ วทนฺติ มยิ ปวิสนฺเต ภิกฺขู อุฏฺฐหิสฺสนฺตีติ วตฺตพฺพํ ฯ เอตฺถ ภนฺเต อาสนํ อตฺถีติ วุตฺเตน ปวิสิตพฺพํ ฯ สเจ โกจิ กิญฺจิ น วทติ อาสนสาลาย คนฺตฺวา อติสมีปํ อาคนฺตฺวา สภาคฏฺฐาเน ฐาตพฺพํ โอกาเส กเต ปวิสถาติ วุตฺเตน ปวิสิตพฺพํ ฯ สเจ ปน ยํ อาสนํ ตสฺส ปาปุณาติ ตตฺถ อภุญฺชนฺโต ภิกฺขุ นิสินฺโน โหติ ตํ อุฏฺฐาเปตุํ วฏฺฏติ ฯ ยาคุขชฺชกาทีสุ ปน ยงฺกิญฺจิ ปิวิตฺวา วา ขาทิตฺวา วา ยาว อญฺโญ อาคจฺฉติ ตาว นิสินฺนํ ริตฺตหตฺถมฺปิ อุฏฺฐาเปตุํ น วฏฺฏติ วิปฺปกตโภชโนเยว หิ โส โหติ ฯ สเจ วุฏฺฐาเปตีติ สเจ สญฺจิจฺจ อาปตฺตึ อติกฺกมิตฺวาปิ วุฏฺฐาเปติเยว ฯ ปวาริโต จ โหตีติ ยํ โส วุฏฺฐาเปติ อยญฺเจ ภิกฺขุ ปวาริโต โหติ เตน วตฺตพฺโพ คจฺฉ อุทกํ อาหราติ ฯ วุฑฺฒตรํ หิ ภิกฺขุํ อาณาเปตุํ อิทเมวเอกฏฺฐานนฺติ ฯ สเจ โส อุทกํปิ น อาหรติ ตโต ยํ นวกตเรน กตฺตพฺพํ ตํ ทสฺเสนฺโต สาธุกํ สิตฺถานิ คิลิตฺวาติอาทิมาห ฯ

คิลานสฺส ปฏิรูปํ เสยฺยนฺติ เอตฺถ โย กาสคณฺฑสาติ- สาราทีหิ คิลาโน โหติ เขฬมลฺลกวจฺจกปาลาทีนิ ฐเปตพฺพานิ โหนฺติ ฯ กุฏฺฐี วา โหติ เสนาสนํ ทูเสติ เอวรูปสฺส เหฏฺฐา ปาสาทมณฺฑปสาลาทีสุ อญฺญตรํ เอกมนฺตํ เสนาสนํ ทาตพฺพํ ฯ ยสฺมึ วสนฺเต เสนาสนํ น ทูเสติ ตสฺส วรเสยฺยาปิ ทาตพฺพาว ฯ โยปิ สิเนหปานวิเรจนนตฺถุกมฺมาทีสุ ยงฺกิญฺจิ เภสชฺชํ กโรติ สพฺโพ โส คิลาโนเยว ฯ ตสฺสาปิ สลฺลกฺเขตฺวา ปฏิรูปํ เสนาสนํ ทาตพฺพํ ฯ

เลสกปฺเปนาติ อปฺปเกน สีสาพาธาทิมตฺเตน ฯ