ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. เสนาสนะขันธกะ
  10. /
  11. เรื่องภิกษุแจกของที่ไม่ควรแจก เป็นต้น
  12. /
  13. ให้นวกรรมวิหารทั้งหลัง

ให้นวกรรมวิหารทั้งหลัง

เล่มที่ ๗ · ข้อ ๒๙๖ · บรรทัด ๒๖๙๙

ภิกษุถือเอานวกรรมแล้วหลีกไปเป็นต้น · ใช้เสนาสนะผิดสถานที่ · พุทธานุญาตให้ขอยืมเสนาสนะ · พุทธานุญาตให้เก็บเสนาสนะไปรักษา · พุทธานุญาตให้แลกเปลี่ยน · พุทธานุญาตผ้าเช็ดเท้า คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

เอกํ วรเสยฺยนฺติ เอตฺถ นวกมฺมทานฏฺฐาเน วา วสฺสคฺเคน ปตฺตฏฺฐาเน วา ยํ อิจฺฉติ ลภติ ตํ เอกํ วรเสยฺยํ อนุชานามีติ อตฺโถ ฯ

ปริโยสิเต ปกฺกมติ ตสฺเสว ตนฺติ ปุน อาคนฺตฺวา วสฺสํ วสนฺตสฺส อนฺโตวสฺสํ ตสฺเสว ตํ ฯ อนาคจฺฉนฺตสฺส ปน สทฺธิวิหาริกาทโย คเหตุํ น ลภนฺติ ฯ

{๓๒๔} นาภิหรนฺตีติ อญฺญตฺร หริตฺวา น ปริภุญฺชนฺติ ฯ คุตฺตตฺถายาติ ยํ ตตฺถ มญฺจปีฐาทิกํ ตสฺส คุตฺตตฺถาย ตํ อญฺญตฺถ หริตุํ อนุชานามีติ อตฺโถ ฯ ตสฺมา อญฺญตฺถ หริตฺวา สงฺฆิกปริโภเคน ปริภุญฺชนฺตสฺส นฏฺฐํ สุนฏฺฐํ ชิณฺณํ สุชิณฺณํ สเจ อโรคํ ตสฺมึ วิหาเร ปฏิสงฺขเต ปุน ปากติกํ กาตพฺพํ ฯ ปุคฺคลิกปริโภเคน ปริภุญฺชโต นฏฺฐํ วา ชิณฺณํ วา คีวา โหติ ตสฺมึ ปฏิสงฺขเต ทาตพฺพเมว ฯ สเจ ตโต โคปานสิอาทีนิ คเหตฺวา อญฺญสฺมึ สงฺฆิกาวาเส โยเชนฺติ โยชิตานิ สุโยชิตานิ ฯ ปุคฺคลิกาวาเส โยเชนฺเตหิ ปน มูลํ วา ทาตพฺพํ ปากติกํ วา กาตพฺพํ ฯ ฉฑฺฑิตวิหารโต มญฺจปีฐาทีนิ เถยฺยจิตฺเตน คณฺหนฺโต อุทฺธาเรเยว ภณฺฑคฺเฆน กาเรตพฺโพ ฯ ปุน อาวาสิกกาเล ทสฺสามีติ คเหตฺวา สงฺฆิกปริโภเคน ปริภุญฺชนฺตสฺส นฏฺฐํ สุนฏฺฐํ ชิณฺณํ สุชิณฺณํ อโรคํ เจ ปากติกํ กาตพฺพํ ฯ ปุคฺคลิกปริโภเคน ปริภุญฺชนฺตสฺส นฏฺฐํ คีวา โหติ ฯ ตโต ทฺวารวาตปานาทีนิ สงฺฆิกาวาเส วา ปุคฺคลิกาวาเส วา โยชิตานิ ปฏิทาตพฺพานิเยว ฯ

ผาติกมฺมตฺถายาติ วุฑฺฒิกมฺมตฺถาย ฯ ผาติกมฺมํ เจตฺถ สมกํ วา อติเรกํ วา อคฺฆนกํ มญฺจปีฐาทิเสนาสนเมว วฏฺฏติ ฯ

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๓ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้าเรื่องภิกษุชาวเมืองอาฬวีให้นวกรรมกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๗เรื่องภิกษุแจกของที่ไม่ควรแจก เป็นต้นหัวข้อถัดไปมีเท้าเปื้อนห้ามเหยียบเสนาสนะ