คาถาส่งท้าย

[๑๓๖๖] ปุพฺพาจริยมคฺคญฺจ ปุจฺฉิตฺวา ว ตหึ ตหึ ทีปนาโม มหาปญฺโญ สุตธโร วิจกฺขโณ อิมํ วิตฺถารสงฺเขปํ สชฺฌามคฺเคน มชฺฌิเม จินฺตยิตฺวา ลิขาเปสิ สิสฺสกานํ สุขาวหํ ฯ ปริวารนฺติ ยํ วุตฺตํ สพฺพํ วตฺถุํ สลกฺขณํ อตฺถํ อตฺเถน สทฺธมฺเม ธมฺมํ ธมฺเมน ปญฺญตฺเต #๑ ม. ยุ. ปพฺพาชนียปฏิสารณี ฯ ๒ ม. ยุ. มูลมานตฺตอพฺภานํ ฯ ๓ อปโลกนญตฺติ จ ฯ #๔ วตฺถุ ฯ ๕ นามอาปตฺติกา ฯ สาสนํ ปริวาเรสิ ชมฺพูทีปํว สาคโร ฯ ปริวารํ อชานนฺโต กุโต ธมฺมวินิจฺฉยํ ฯ วิปตฺติ วตฺถุ ปญฺญตฺติ อนุปฺปญฺญตฺติ ปุคฺคโล เอกโต อุภโต เจว โลกปณฺณตฺติวชฺชโต ยสฺส ชายติ วิมติ ปริวาเรน ฉิชฺชติ จกฺกวตฺติ มหาเสเน มิคมชฺเฌว เกสรี รวิ รํสิปริกิณฺโณ จนฺโท ตารคเณ ยถา พฺรหฺมา พฺรหฺมปริสาย คณมชฺเฌว นายโก ฯ เอวํ สทฺธมฺมวินโย ปริวาเรน โสภตีติ ฯ __________________