อภิณหปัจจเวกขณปาฐะ
บทพิจารณาเนือง ๆ ๕ ประการ — ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ความพลัดพราก และกรรมเป็นของตน สวดในทำวัตรเย็นเพื่อเตือนใจไม่ให้ประมาทและคลายความมัวเมาในชีวิต
ลำดับ ๑๑ จาก ๑๓๘ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง อะภิณหะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.
ธรรมที่ควรพิจารณาเนือง ๆ ๕ ประการ
- ชะราธัมโมม๎หิ ชะรัง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),
- พ๎ยาธิธัมโมม๎หิ พ๎ยาธิง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),
- มะระณะธัมโมม๎หิ มะระณัง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),
- สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ นานาภาโว วินาภาโว,
- กัมมัสสะโกม๎หิ กัมมะทายาโท (หญิงว่า กัมมะทายาทา) กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระโณ (หญิงว่า กัมมะปะฏิสะระณา),
- ยัง กัมมัง กะริสสามิ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาโท (หญิงว่า ทายาทา) ภะวิสสามิ,
คำสรุป
- เอวัง อัม๎เหหิ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๑ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๘ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ฉกฺก. อํ. ๒๒/๖๒/๕๗ (ตามแหล่งไทย)
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "Five Subjects for Frequent Recollection" — ทั้งสองมิเรอร์สะกดบรรทัดนำว่า pāthaṃ (ไม่มีจุดใต้ t) ตรงกัน จึงคงตามนั้น
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/Document8.htm — รูปสำหรับผู้หญิง (อะนะตีตา ฯลฯ) คงไว้เฉพาะฝั่งคำอ่านไทยตามที่แหล่งพิมพ์ ฉบับโรมันไม่ได้พิมพ์รูปหญิงไว้; คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด