อภิณหปัจจเวกขณปาฐะ

aphinha patchawekkhana

บทพิจารณาเนือง ๆ ๕ ประการ — ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ความพลัดพราก และกรรมเป็นของตน สวดในทำวัตรเย็นเพื่อเตือนใจไม่ให้ประมาทและคลายความมัวเมาในชีวิต

ลำดับ
๑๑ ใน ๑๓
จำนวนบท
ประเภท
ปาฐะ
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง อะภิณหะปัจจะเวกขะณะปาฐัง ภะณามะ เส.Handa mayaṃ abhiṇhapaccavekkhaṇapāṭhaṃ bhaṇāma se.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดอภิณหปัจจเวกขณปาฐะเถิด.

ธรรมที่ควรพิจารณาเนือง ๆ ๕ ประการ

  1. ชะราธัมโมม๎หิ ชะรัง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),Jarādhammomhi jaraṃ anatīto,เรามีความแก่เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความแก่ไปไม่ได้,
  2. พ๎ยาธิธัมโมม๎หิ พ๎ยาธิง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),Byādhidhammomhi byādhiṃ anatīto,เรามีความเจ็บไข้เป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความเจ็บไข้ไปไม่ได้,
  3. มะระณะธัมโมม๎หิ มะระณัง อะนะตีโต (หญิงว่า อะนะตีตา),Maraṇadhammomhi maraṇaṃ anatīto,เรามีความตายเป็นธรรมดา จะล่วงพ้นความตายไปไม่ได้,
  4. สัพเพหิ เม ปิเยหิ มะนาเปหิ นานาภาโว วินาภาโว,Sabbehi me piyehi manāpehi nānābhāvo vinābhāvo,เราจะละเว้นเป็นไปต่าง ๆ คือว่าเราจะต้องพลัดพราก จากของรักของเจริญใจทั้งหลายทั้งปวง,
  5. กัมมัสสะโกม๎หิ กัมมะทายาโท (หญิงว่า กัมมะทายาทา) กัมมะโยนิ กัมมะพันธุ กัมมะปะฏิสะระโณ (หญิงว่า กัมมะปะฏิสะระณา),Kammassakomhi kammadāyādo kammayoni kammabandhu kammapaṭisaraṇo,เรามีกรรมเป็นของ ๆ ตน มีกรรมเป็นผู้ให้ผล มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นผู้ติดตาม มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย,
  6. ยัง กัมมัง กะริสสามิ กัล๎ยาณัง วา ปาปะกัง วา ตัสสะ ทายาโท (หญิงว่า ทายาทา) ภะวิสสามิ,Yaṃ kammaṃ karissāmi kalyāṇaṃ vā pāpakaṃ vā tassa dāyādo bhavissāmi,เราทำกรรมอันใดไว้ เป็นบุญหรือบาป เราจะเป็นทายาท คือว่าเราจะต้องได้รับผลของกรรมนั้น ๆ สืบไป,

คำสรุป

  1. เอวัง อัม๎เหหิ อะภิณ๎หัง ปัจจะเวกขิตัพพัง.Evaṃ amhehi abhiṇhaṃ paccavekkhitabbaṃ.เราทั้งหลายควรพิจารณาอย่างนี้ทุกวัน ๆ เถิด.
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาในพระไตรปิฎก

  • ฉกฺก. อํ. ๒๒/๖๒/๕๗ (ตามแหล่งไทย)

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    คำอ่านโรมัน

    Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "Five Subjects for Frequent Recollection" — ทั้งสองมิเรอร์สะกดบรรทัดนำว่า pāthaṃ (ไม่มีจุดใต้ t) ตรงกัน จึงคงตามนั้น

  • คำอ่านไทยและคำแปล

    ตัวบทคำแปล

    คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/Document8.htm — รูปสำหรับผู้หญิง (อะนะตีตา ฯลฯ) คงไว้เฉพาะฝั่งคำอ่านไทยตามที่แหล่งพิมพ์ ฉบับโรมันไม่ได้พิมพ์รูปหญิงไว้; คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด