ทวัตติงสาการปาฐะ
บทพิจารณากายโดยแยกเป็น ๓๒ ส่วน (กายคตาสติ) ตั้งแต่ผม ขน เล็บ ฟัน หนัง ไปจนถึงอาการภายใน เพื่อเห็นว่ากายนี้เต็มไปด้วยของไม่สะอาด เป็นการคลายความยึดมั่นในกาย สวดในทำวัตรเย็นและใช้เป็นกรรมฐานประจำ
ลำดับ ๑๐ จาก ๑๓๔๔ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ทะวัตติงสาการะปาฐัง ภะณามะ เส.
คำนำพิจารณากาย ๓๒ อาการ
- อะยัง โข เม กาโย,
- อุทธัง ปาทะตะลา,
- อะโธ เกสะมัตถะกา,
- ตะจะปะริยันโต,
- ปูโร นานัปปะการัสสะ อะสุจิโน,
- อัตถิ อิมัส๎มิง กาเย,
รายชื่ออาการ ๓๒
- เกสา,
- โลมา,
- นะขา,
- ทันตา,
- ตะโจ,
- มังสัง,
- นะหารู,
- อัฏฐี,
- อัฏฐิมิญชัง,
- วักกัง,
- หะทะยัง,
- ยะกะนัง,
- กิโลมะกัง,
- ปิหะกัง,
- ปัปผาสัง,
- อันตัง,
- อันตะคุณัง,
- อุทะริยัง,
- กะรีสัง,
- ปิตตัง,
- เสมหัง,
- ปุพโพ,
- โลหิตัง,
- เสโท,
- เมโท,
- อัสสุ,
- วะสา,
- เขโฬ,
- สิงฆาณิกา,
- ละสิกา,
- มุตตัง,
- มัตถะเก มัตถะลุงคัง,
คำสรุปพิจารณากาย
- เอวะมะยัง เม กาโย,
- อุทธัง ปาทะตะลา,
- อะโธ เกสะมัตถะกา,
- ตะจะปะริยันโต,
- ปูโร นานัปปะการัสสะ อะสุจิโน.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๐ ใน ๑๓
- จำนวนบท
- ๔๔ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- มหา.ที. ๑๐/๒๑๘/๒๗ (ตามแหล่งไทย)
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "Contemplation of the Body" — ฉบับโรมันเรียกบทนี้ว่า kāyagatā-sati-bhāvanā-pāṭha บรรทัดนำสองภาษาจึงเรียกชื่อบทต่างกัน ตามที่แต่ละฉบับพิมพ์จริง
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำแปลคำอ่านไทย+คำแปล: เทียบกับ watpamahachai.net/watpamahachai-16.htm และ watpitch.com/prayer/2687/ — หมายเหตุตำแหน่ง "มัตถะเก มัตถะลุงคัง": ฉบับไทยทั้งสองแหล่งวางไว้ท้ายสุด (ในวงเล็บ) ส่วนฉบับธรรมยุตโรมันแทรกหลัง Karīsaṃ — บทนี้เรียงตามฉบับไทย และย้ายบรรทัดโรมันตามให้ตรงกัน (คำต่อคำยังคงตามฉบับโรมัน); คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด