ภารสุตตคาถา
คาถาว่าด้วยขันธ์ ๕ เป็นภาระหนัก ผู้แบกคือบุคคล การแบกเป็นทุกข์ การวางลงเป็นสุข พระอริยเจ้าวางภาระแล้วไม่หยิบขึ้นอีกจึงดับสนิท สวดในทำวัตรเย็น
ลำดับ ๑๒ จาก ๑๔๙ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ภาระสุตตะคาถาโย ภะณามะ เส.
ขันธ์ ๕ เป็นภาระ
- ภารา หะเว ปัญจักขันธา,
- ภาระหาโร จะ ปุคคะโล,
- ภาราทานัง ทุกขัง โลเก,
- ภาระนิกเขปะนัง สุขัง.
การวางภาระของพระอริยเจ้า
- นิกขิปิต๎วา คะรุง ภารัง,
- อัญญัง ภารัง อะนาทิยะ,
- สะมูลัง ตัณ๎หัง อัพพุย๎หะ,
- นิจฉาโต ปะรินิพพุโต.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๑๒ ใน ๑๔
- จำนวนบท
- ๙ บท
- ประเภท
- คาถา
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ขนฺธ. สํ. ๑๗/๒๕/๕สาม (ตามแหล่งไทย)
- ที่มาของสำนวน
คำอ่านโรมันPali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "The Burden" — ใช้เฉพาะ 2 ท่อนแรกตามขอบเขตบทสวดไทย; บรรทัดนำโรมันประกอบจากสูตร Handa mayaṃ ... bhaṇāma se กับชื่อ Bhāra-sutta Gāthā ตามสารบัญฉบับโรมันเอง; หมายเหตุ variant: ฉบับโรมันพิมพ์ abbuḷha ฉบับไทยอ่าน อัพพุย๎หะ (abbuyha) — เป็น variant reading ระหว่างฉบับ คงตามแหล่งของแต่ละฝั่ง รอผู้ทานตัดสิน
