ธธรรม
บททั่วไป

ภารสุตตคาถา

pharasutta katha

คาถาว่าด้วยขันธ์ ๕ เป็นภาระหนัก ผู้แบกคือบุคคล การแบกเป็นทุกข์ การวางลงเป็นสุข พระอริยเจ้าวางภาระแล้วไม่หยิบขึ้นอีกจึงดับสนิท สวดในทำวัตรเย็น

ลำดับ
๑๒ ใน ๑๔
จำนวนบท
๙
ประเภท
คาถา
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ภาระสุตตะคาถาโย ภะณามะ เส.Handa mayaṃ bhārasuttagāthāyo bhaṇāma se.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดภารสุตตคาถาเถิด.

ขันธ์ ๕ เป็นภาระ

  1. ภารา หะเว ปัญจักขันธา,Bhārā have pañcakkhandhā,ขันธ์ทั้งห้าเป็นของหนักเน้อ,
  2. ภาระหาโร จะ ปุคคะโล,Bhārahāro ca puggalo,บุคคลแหละเป็นผู้แบกของหนักพาไป,
  3. ภาราทานัง ทุกขัง โลเก,Bhārādānaṃ dukkhaṃ loke,การแบกถือของหนักเป็นความทุกข์ในโลก,
  4. ภาระนิกเขปะนัง สุขัง.Bhāranikkhepanaṃ sukhaṃ.การสลัดของหนักทิ้งลงเสียเป็นความสุข.

การวางภาระของพระอริยเจ้า

  1. นิกขิปิต๎วา คะรุง ภารัง,Nikkhipitvā garuṃ bhāraṃ,พระอริยเจ้าสลัดทิ้งของหนักลงเสียแล้ว,
  2. อัญญัง ภารัง อะนาทิยะ,Aññaṃ bhāraṃ anādiya,ทั้งไม่หยิบฉวยเอาของหนักอันอื่นขึ้นมาอีก,
  3. สะมูลัง ตัณ๎หัง อัพพุย๎หะ,Samūlaṃ taṇhaṃ abbuyha,เป็นผู้ถอนตัณหาขึ้นได้กระทั่งราก,
  4. นิจฉาโต ปะรินิพพุโต.Nicchāto parinibbuto.เป็นผู้หมดสิ่งปรารถนา ดับสนิทไม่มีส่วนเหลือ.
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาในพระไตรปิฎก

  • ขนฺธ. สํ. ๑๗/๒๕/๕สาม (ตามแหล่งไทย)

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    คำอ่านโรมัน

    Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0), หัวข้อ "The Burden" — ใช้เฉพาะ 2 ท่อนแรกตามขอบเขตบทสวดไทย; บรรทัดนำโรมันประกอบจากสูตร Handa mayaṃ ... bhaṇāma se กับชื่อ Bhāra-sutta Gāthā ตามสารบัญฉบับโรมันเอง; หมายเหตุ variant: ฉบับโรมันพิมพ์ abbuḷha ฉบับไทยอ่าน อัพพุย๎หะ (abbuyha) — เป็น variant reading ระหว่างฉบับ คงตามแหล่งของแต่ละฝั่ง รอผู้ทานตัดสิน

  • คำอ่านไทยและคำแปล

    ตัวบทคำแปล

    คำอ่านไทย+คำแปลจาก watpamahachai.net/watpamahachai-22.htm (ใช้คำแปลสำนวนที่สองซึ่งเป็นสำนวนที่ใช้สวดแพร่หลาย); คำแปลไทยของบรรทัดนำ (หันทะ มะยังฯ) เป็นคำแปลเชิงกระบวนพิธีตามสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ที่ฉบับแปลไทยใช้ทั่วไป ไม่ใช่ตัวบทสวด