สมณสัญญา (สมณสัญญาปาฐะ)
บทพิจารณาสำหรับผู้บวช ให้ระลึกว่าคนทั้งหลายเรียกเราว่าสมณะ และเราก็ปฏิญญาตนว่าเป็นสมณะ จึงต้องปฏิบัติให้สมกับชื่อและคำปฏิญญานั้น เพื่อให้ทานของผู้ถวายปัจจัยมีผลมาก และการบรรพชาไม่เป็นหมัน
ลำดับ ๔ จาก ๕๑๓ บท
บทนำสวด
- (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง สะมะณะสัญญาปาฐัง ภะณามะ เส,
บทพิจารณาความเป็นสมณะและการปฏิบัติตน
- สะมะณา สะมะณาติ โว ภิกขะเว ชะโน สัญชานาติ,
- ตุมเห จะ ปะนะ เก ตุมเหติ ปุฏฐา สะมานา,
- สะมะณัมหาติ ปะฏิชานาถะ,
- เตสัง โว ภิกขะเว เอวัง สะมัญญานัง สะตัง,
- เอวัง ปะฏิญญานัง สะตัง,
- ยา สะมะณะสามีจิปะฏิปะทา ตัง ปะฏิปัชชิสสามะ,
- เอวันโน อะยัง อัมหากัง สะมัญญา จะ สัจจา ภะวิสสะติ ปะฏิญญา จะ ภูตา,
- เยสัญจะ มะยัง จีวะระ ปิณฑะปาตะ เสนาสะนะคิลานะปัจจะยะเภสัชชะปะริกขาเร ปะริภุญชามะ,
- เตสันเต การา อัมเหสุ มะหัปผะลา ภะวิสสันติ มะหานิสังสา,
- อัมหากัญเจวายัง ปัพพัชชา อะวัญฌา ภะวิสสะติ,
- สะผะลา สะอุทะระยาติ,
บทสรุปข้อสั่งสอน
- เอวัญหิ โว ภิกขะเว สิกขิตัพพันติ.
ข้อมูลบทสวด
- ลำดับ
- ๔ ใน ๕
- จำนวนบท
- ๑๓ บท
- ประเภท
- ปาฐะ
- เสียงสวด
- ยังไม่มี
ที่มาและการตรวจทาน
- บาลี:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- คำแปล:ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
- ที่มาในพระไตรปิฎก
- ม.มู. (MN 40 จูฬอัสสปุรสูตร; วรรคปิดจาก MN 39 มหาอัสสปุรสูตร)
- ที่มาของสำนวน
ตัวบทคำอ่านโรมันคำแปลคำอ่านไทย+คำแปลไทย: wimutti.org "สมณสัญญา" (วางคำอ่านคู่คำแปลรายวรรค); บาลีโรมัน+คำแปลอังกฤษ: SuttaCentral, Majjhima Nikāya 40 Cūḷaassapurasutta (จูฬอัสสปุรสูตร) ท่อนเปิด, แปลอังกฤษโดย Bhikkhu Sujato; ṁ→ṃ ตามกติกาฟอนต์ของแอป; แบ่งวรรคบาลี/อังกฤษให้ตรงกับวรรคคำอ่านไทย. หมายเหตุแหล่ง: ฉบับสวดไทยเป็นบทประกอบ — ท่อนหลักตรงกับ MN 40 ทุกคำ ส่วนวรรคปิด "เอวัญหิ โว ภิกขะเว สิกขิตัพพัง" ไม่มีใน MN 40 แต่มีใน MN 39 มหาอัสสปุรสูตร (MN 39:2.5) จึงถอดโรมันจากที่นั่น; คำแปลอังกฤษของวรรคนี้ Sujato รวมไว้กับวรรคอื่น จึงใช้สำนวนเดียวกับที่เขาแปลวลีนี้ไว้ใน MN 39 ("this is how you should train"). MN 40 ฉบับมหาสังคายนาพิมพ์ "taṃ paṭipajjissāma" ส่วนคำอ่านไทยเป็น "ตัง ปะฏิปะทัง ปะฏิปัชชิสสามะ" (มี ปะฏิปะทัง เพิ่ม) — คงตามแต่ละฝั่ง รอผู้ทานตัดสิน. จุดแก้คำอ่านฝั่ง wimutti ให้ตรงบาลี: "เก ตุมเหหิ"→"เก ตุมเหติ" (ke tumhe ti), "เอวัง ปฏิญญานัง"→"เอวัง ปะฏิญญานัง", "เสนาสนะคิลานะ"→"เสนาสะนะคิลานะ" (senāsana). บรรทัดนำ "หันทะ มะยัง...ภะณามะ เส" มีในฉบับสวดไทย ส่วนบาลีโรมันและคำแปลของบรรทัดนำประกอบตามสูตรมาตรฐาน;
