ตายนคาถา

tayana katha

คาถาที่ตายนเทพบุตรกล่าวถวายพระพุทธเจ้า สอนให้เพียรตัดกระแสตัณหา บรรเทากาม และทำกิจให้จริงจัง เพราะการบวชที่ย่อหย่อนยิ่งเกลื่อนกลาดด้วยโทษ สวดในหมู่ภิกษุหลังฟังพระปาฏิโมกข์

ลำดับ
๓ ใน ๔
จำนวนบท
๑๑
ประเภท
คาถา
เสียงสวด
ยังไม่มี
ขนาดตัวบท

บทนำสวด

  1. (ผู้นำสวด) หันทะ มะยัง ตายะนะคาถาโย ภะณามะ เส.Handa mayaṃ tāyanagāthāyo bhaṇāma se.เชิญเถิด เราทั้งหลาย จงสวดตายนคาถาเถิด

คาถาแสดงความเพียรและการปฏิบัติ

  1. ฉินทะ โสตัง ปะรักกัมมะ กาเม ปะนูทะ พ๎ราห๎มะณะ,Chinda sotaṃ parakkamma, kāme panūda brāhmaṇa,ท่านทั้งหลายจงพยายามตัดตัณหาอันเป็นดังกระแสน้ำ จงบรรเทากามทั้งหลายเสียเถิด,
  2. นัปปะหายะ มุนิ กาเม เนกัตตะมุปะปัชชะติ,Nappahāya muni kāme, nekattamupapajjati,มุนีละกามทั้งหลายไม่ได้แล้ว ย่อมเป็นอยู่ผู้เดียวไม่ได้,
  3. กะยิรา เจ กะยิราเถนัง ทัฬหะเมนัง ปะรักกะเม,Kayirā ce kayirāthenaṃ, daḷhamenaṃ parakkame,ถ้าบุคคลจะทำอะไรก็ทำเถิด แต่จงทำกิจนั้นให้จริง ๆ,
  4. สิถิโล หิ ปะริพพาโช ภิยโย อากิระเต ระชัง,Sithilo hi paribbājo, bhiyyo ākirate rajaṃ,เพราะว่าการบวชที่ย่อหย่อนย่อมไม่เกิดผล ยิ่งโปรยโทษดุจธุลี,
  5. อะกะตัง ทุกกะฏัง เสยโย ปัจฉา ตัปปะติ ทุกกะฏัง,Akataṃ dukkaṭaṃ seyyo, pacchā tappati dukkaṭaṃ,ความชั่วไม่ทำเสียเลยดีกว่า เพราะว่าความชั่วทำให้เดือดร้อนในภายหลัง,
  6. กะตัญจะ สุกะตัง เสยโย ยัง กัต๎วา นานุตัปปะติ,Katañca sukataṃ seyyo, yaṃ katvā nānutappati,บุคคลควรทำแต่ความดี เพราะทำแล้วไม่เดือดร้อนในภายหลัง,
  7. กุโส ยะถา ทุคคะหิโต หัตถะเมวานุกันตะติ,Kuso yathā duggahito, hatthamevānukantati,หญ้าคาที่บุคคลจะถอนแล้ว จับไม่ดี ย่อมบาดมือผู้จับ ฉันใด,
  8. สามัญญัง ทุปปะรามัฏฐัง นิระยายูปะกัฑฒะติ,Sāmaññaṃ dupparāmaṭṭhaṃ, nirayāyūpakaḍḍhati,การบวชถ้าปฏิบัติไม่ดีและย่อหย่อน ย่อมถูกฉุดไปนรกได้ ฉันนั้น,

บทสรุปผลแห่งความย่อหย่อน

  1. ยังกิญจิ สิถิลัง กัมมัง สังกิลิฏฐัญจะ ยัง วะตัง,Yaṅkiñci sithilaṃ kammaṃ, saṅkiliṭṭhañca yaṃ vataṃ,การงานสิ่งใดที่ย่อหย่อน และการปฏิบัติใดที่เศร้าหมอง,
  2. สังกัสสะรัง พ๎รัห๎มะจะริยัง นะ ตัง โหติ มะหัปผะลันติ.Saṅkassaraṃ brahmacariyaṃ, na taṃ hoti mahapphalanti.การประพฤติพรหมจรรย์ของผู้ใด ที่ระลึกขึ้นมาแล้วรังเกียจตนเอง การกระทำเหล่านั้นย่อมเป็นของไม่มีผลมาก ดังนี้แลฯ
บาลี
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ
คำแปล
ยังไม่ได้ทานกับต้นฉบับ

ที่มาในพระไตรปิฎก

  • ตายนสูตร สํ. ส. ๑๕/๗0

ที่มาของสำนวน

  • A Chanting Guide

    คำอ่านโรมัน

    Pali: "A Chanting Guide", Dhammayut Order (CC BY-NC 4.0) — หัวข้อ "Tāyana-gāthā" ส่วน After the Pāṭimokkha — zugang พิมพ์ dupparāmatthaṃ แต่ dhammatalks พิมพ์ dupparāmaṭṭhaṃ ตรงกับคำอ่านไทย ทุปปะรามัฏฐัง จึงใช้ ṭṭh

  • คำอ่านไทยและคำแปล

    ตัวบทคำแปล

    คำอ่านไทย+คำแปลไทยจาก watpamahachai.net/Doc13_3.htm — บรรทัดนำของฉบับไทยเป็น ตายะนะสุตตะคาถาโย ต่างจากฉบับโรมัน tāyana-gāthāyo — คงตามแหล่งแต่ละฝั่ง; แก้การสะกด จริงๆ → จริง ๆ และตัดจุลภาคท้ายวรรคตามรูปแบบบทอื่นในแอป; คำแปลไทยและอังกฤษของบรรทัดนำประกอบจากสูตร "เชิญเถิด เราทั้งหลายฯ" ไม่ใช่ตัวบทสวด