๗. ปัญจาลจัณฑสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๓๖ · บรรทัด ๑๔๙๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๓๖]
เอกมนฺตํ ฐิโต โข ปญฺจาลจณฺโฑ เทวปุตฺโต ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ สมฺพาเธ วต โอกาสํ อวินฺทิ ภูริเมธโส โย ฌานมพุทฺธิ พุทฺโธ ๑ ปฏิลีนนิสโภ มุนีติ ฯ
[๒๓๗]
สมฺพาเธปิ จ ติฏฺฐนฺติ ๒ [ปญฺจาลจณฺฑาติ ภควา] ธมฺมํ นิพฺพานปตฺติยา เย สตึ ปจฺจลตฺถํสุ สมฺมา เต สุสมาหิตาติ ฯ อฏฺฐมํ ตายนสุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๒๓๖ หน้าที่ ๖๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด