๕. ชันตุสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๒๙๓ · บรรทัด ๑๙๔๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ
Evamme sutaṃ ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti himavantapasse araññakuṭikāyaṃ uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā 2- pākatindriyā. @Footnote: 1 Po. Ma. vekaḷiṅge. Yu. vehaḷiṅge . 2 vibbhattacittātipi pāṭho.
Atha kho jantu devaputto tadahuposathe paṇṇarase 1- yena te bhikkhū tenupasaṅkami upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi sukhajīvino pure āsuṃ bhikkhū gotamasāvakā anicchā piṇḍamesanā anicchā sayanāsanaṃ loke aniccataṃ ñatvā dukkhassantamakaṃsu te dupposaṃ katvā attānaṃ gāme gāmaṇikā viya bhutvā bhutvā nipajjanti parāgāresu mucchitā saṃghassa añjaliṃ katvā idhekacce vadāmahaṃ apaviṭṭhā 2- anāthā te yathā petā tatheva te 3- ye kho pamattā viharanti te me sandhāya bhāsitaṃ ye appamattā viharanti namo tesaṃ karomahanti.
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรโรมัน ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๒๙๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด