๑๑. อโยนิโสมนสิการสูตร

เอกํ สมยํ อญฺญตโร ภิกฺขุ โกสเลสุ วิหรติ อญฺญตรสฺมึ วนสณฺเฑ ฯ เตน โข ปน สมเยน โส ภิกฺขุ ทิวาวิหารคโต ปาปเก อกุสเล วิตกฺเก วิตกฺเกติ เสยฺยถีทํ กามวิตกฺกํ พฺยาปาทวิตกฺกํ วิหึสาวิตกฺกํ ฯ

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา ตสฺส ภิกฺขุโน อนุกมฺปิกา อตฺถกามา ตํ ภิกฺขุํ สํเวเชตุกามา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ คาถาหิ อชฺฌภาสิ #๑ นาทียสีติปิ ปาเฐน ภวิตพฺพํ ฯ อโยนิโส มนสิการา โส ๑ วิตกฺเกหิ ขชฺชสิ ๒ อโยนิโส ปฏินิสฺสชฺช โยนิโส อนุวิจินฺตย สตฺถารํ ธมฺมํ อารพฺภ สงฺฆํ สีลานิ วตฺตโน อธิคจฺฉสิ ปาโมชฺชํ ปีติสุขมสํสยํ ตโต ปามุชฺชพหุโล ๓ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสสีติ ฯ อถ โข โส ภิกฺขุ ตาย เทวตาย สํเวชิโต สํเวคมาปาทีติ ฯ ทฺวาทสมํ มชฺฌนฺติกสุตฺตํ