๑. อินทกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๘๐๑ · บรรทัด ๖๖๒๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เอวมฺเม สุตํ เอกํ สมยํ ภควา ราชคเห วิหรติ อินฺทกูเฏ ปพฺพเต อินฺทกสฺส ยกฺขสฺส ภวเน ฯ
อถ โข อินฺทโก ยกฺโข เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ คาถาย อชฺฌภาสิ รูปํ น ชีวนฺติ วทนฺติ พุทฺธา กถํ นฺวยํ วินฺทติมํ สรีรํ กุตสฺส อฏฺฐียกปิณฺฑเมติ กถํ นฺวยํ สชฺชติ คพฺภสฺมินฺติ ฯ
ปฐมํ กลลํ โหติ กลลา โหติ อพฺพุทํ อพฺพุทา ชายเต เปสิ เปสิ นิพฺพตฺตตี ฆโน ฆนา ปสาขา ชายนฺติ เกสา โลมา นขาปิ จ ยญฺจสฺส ภุญฺชติ มาตา อนฺนํ ปานญฺจ โภชนํ เตน โส ตตฺถ ยาเปติ มาตุกุจฺฉิคฺคโต นโรติ ฯ ทุติยํ สกฺกสุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๘๐๑ หน้าที่ ๓๐๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด