๔. มณิภัททสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๘๑๑ · บรรทัด ๖๖๙๒
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เอกํ สมยํ ภควา มคเธสุ วิหรติ มณิมาฬเก เจติเย มณิภทฺทสฺส ยกฺขสฺส ภวเน ฯ
อถ โข มณิภทฺโท ยกฺโข เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควโต สนฺติเก อิมํ คาถํ อภาสิ สติมโต สทา ภทฺทํ สติมา สุขเมธติ สติมโต สุเว เสยฺโย เวรา จ ปริมุจฺจตีติ ๑ ฯ สติมโต สทา ภทฺทํ สติมา สุขเมธติ สติมโต สุเว เสยฺโย เวรา น ปริมุจฺจตีติ ฯ
ยสฺส สพฺพมโหรตฺตึ ๒ อหึสาย รโต มโน เมตฺตํโส ๓ สพฺพภูเตสุ เวรนฺตสฺส น เกนจีติ ฯ ปญฺจมํ สานุสุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๘๑๑ หน้าที่ ๓๐๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด