๕. รามเณยยกสูตร
เล่มที่ ๑๕ · ข้อ ๙๒๐ · บรรทัด ๗๔๙๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ อถ โข สกฺโก เทวานมินฺโท เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ อฏฺฐาสิ ฯ เอกมนฺตํ ฐิโต โข สกฺโก เทวานมินฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ กึ นุ โข ภนฺเต ภูมิรามเณยฺยกนฺติ ฯ
อารามเจตฺยา วนเจตฺยา โปกฺขรญฺญา ๑ สุนิมฺมิตา มนุสฺสรามเณยฺยสฺส กลํ นาคฺฆนฺติ โสฬสึ คาเม วา ยทิ วารญฺเญ นินฺเน วา ยทิ วา ถเล ยตฺถ อรหนฺโต วิหรนฺติ ตํ ภูมิรามเณยฺยกนฺติ ฯ #๑ ม. โปกฺขรญฺโญ ฯ ฉฏฺฐํ ยชมานสุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๕ ข้อ ๙๒๐ หน้าที่ ๓๔๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด