๓. มายาสูตร

สาวตฺถีนิทานํ ฯ ภูตปุพฺพํ ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท อาพาธิโก อโหสิ ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน ฯ อถ โข ภิกฺขเว สกฺโก เทวานมินฺโท เยน เวปจิตฺติ อสุรินฺโท เตนุปสงฺกมิ คิลานปุจฺฉโก ฯ อทฺทสา โข ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท สกฺกํ เทวานมินฺทํ ทูรโตว อาคจฺฉนฺตํ ทิสฺวาน สกฺกํ เทวานมินฺทํ เอตทโวจ ติกิจฺฉ มํ เทวานมินฺทาติ ฯ วาเจหิ มํ เวปจิตฺติ สมฺพริมายนฺติ ฯ น ตาวาหํ วาเจมิ ยาวาหํ มาริส อสุเร ปฏิปุจฺฉามีติ ฯ อถ โข ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท อสุเร ปฏิปุจฺฉิ วาเจมหํ มาริสา สกฺกํ เทวานมินฺทํ สมฺพริมายนฺติ ฯ มา โข ตฺวํ มาริส วาเจสิ สกฺกํ เทวานมินฺทํ สมฺพริมายนฺติ ฯ

อถ โข ภิกฺขเว เวปจิตฺติ อสุรินฺโท สกฺกํ เทวานมินฺทํ คาถาย อชฺฌภาสิ มายาวี มฆวา สกฺก เทวราชา สุชมฺปติ อุเปติ นิรยํ โฆรํ สมฺพโรว สตํ สมนฺติ ฯ จตุตฺถํ อจฺจยสุตฺตํ