๘. ตัณหาสูตร
เล่มที่ ๑๖ · ข้อ ๖๑๔ · บรรทัด ๖๕๒๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถิยํ วิหรติ ... ตํ กึ มญฺญสิ ราหุล รูปตณฺหา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... สทฺทตณฺหา ... คนฺธตณฺหา ... รสตณฺหา ... โผฏฺฐพฺพตณฺหา ... ธมฺมตณฺหา นิจฺจา วา อนิจฺจา วาติ ฯ อนิจฺจา ภนฺเต ... ฯ
เอวํ ปสฺสํ ราหุล สุตวา อริยสาวโก รูปตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ สทฺทตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ คนฺธตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ รสตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ โผฏฺฐพฺพตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ ธมฺมตณฺหายปิ นิพฺพินฺทติ ฯเปฯ ปชานาตีติ ฯ อฏฺฐมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๖ ข้อ ๖๑๔ หน้าที่ ๒๙๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด