๔. ปริญเญยยสูตร
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๒๘๙ · บรรทัด ๓๕๓๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถี ฯ ปริญฺเญยฺเย จ ภิกฺขเว ธมฺเม เทสิสฺสามิ ปริญฺญญฺจ ๑ ปริญฺญาตาวิญฺจ ปุคฺคลํ ตํ สุณาถ ฯ
กตเม จ ภิกฺขเว ปริญฺเญยฺยา ธมฺมา ฯ รูปํ ภิกฺขเว ปริญฺเญยฺโย ธมฺโม เวทนา สญฺญา ฯเปฯ สงฺขารา ฯ วิญฺญาณํ ปริญฺเญยฺโย ธมฺโม ฯ อิเม วุจฺจนฺติ ภิกฺขเว ปริญฺเญยฺยา ธมฺมา ฯ
กตมา จ ภิกฺขเว ปริญฺญา ฯ ราคกฺขโย โทสกฺขโย โมหกฺขโย ฯ อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ปริญฺญา ฯ #๑ โป. ยุ. ปริญฺญา จ ฯ
กตโม จ ภิกฺขเว ปริญฺญาตาวี ปุคฺคโล ฯ อรหาติสฺส วจนียํ ฯ โย อยํ ๑ อายสฺมา เอวํนาโม เอวํโคตฺโต ฯ อยํ วุจฺจติ ภิกฺขเว ปริญฺญาตาวี ปุคฺคโลติ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๒๘๙ หน้าที่ ๑๙๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด