๒. หรติสูตร
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๕๓๑ · บรรทัด ๖๒๘๘
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถี ฯ จตสฺโส อิมา ภิกฺขเว สุปณฺณโยนิโย ฯ กตมา จตสฺโส ฯ อณฺฑชา สุปณฺณา ชลาพุชา สุปณฺณา สํเสทชา สุปณฺณา อุปปาติกา สุปณฺณา ฯ ตตฺร ภิกฺขเว อณฺฑชา สุปณฺณา อณฺฑเช นาเค หรนฺติ น ชลาพุเช น สํเสทเช น อุปปาติเก ฯ ตตฺร ภิกฺขเว ชลาพุชา สุปณฺณา อณฺฑเช จ ชลาพุเช จ นาเค หรนฺติ น สํเสทเช น อุปปาติเก ฯ ตตฺร ภิกฺขเว สํเสทชา สุปณฺณา อณฺฑเช จ ชลาพุเช จ สํเสทเช จ นาเค หรนฺติ น อุปปาติเก ฯ ตตฺร ภิกฺขเว อุปปาติกา สุปณฺณา อณฺฑเช จ ชลาพุเช จ สํเสทเช จ อุปปาติเก จ นาเค หรนฺติ ฯ อิมา โข ภิกฺขเว จตสฺโส สุปณฺณโยนิโยติ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๕๓๑ หน้าที่ ๓๐๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด