๕๗. วัสสวลาหกสูตร
เล่มที่ ๑๗ · ข้อ ๕๕๓ · บรรทัด ๖๕๕๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สาวตฺถี ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข โส ภิกฺขุ ภควนฺตํ เอตทโวจ โก นุ โข ภนฺเต เหตุ โก ปจฺจโย เยเนกทา เทโว วสฺสตีติ ฯ สนฺติ ภิกฺขุ วสฺสวลาหกา นาม เทวา เตสํ ยทา เอวํ โหติ ยนฺนูน มยํ สกาย รติยา รเมยฺยามาติ เตสนฺตํ เจโตปณิธิมนฺวาย เทโว วสฺสติ ฯ อยํ โข ภิกฺขุ เหตุ อยํ ปจฺจโย เยเนกทา เทโว วสฺสตีติ ฯ วลาหกสํยุตฺตํ นิฏฺฐิตํ ฯ ตสฺสุทฺทานํ เทสนา สุจริตา ปญฺจ ทานูปการปญฺจมํ สีตํ อุณฺหญฺจ อพฺภญฺจ วาตวสฺสวลาหกาติ ฯ _______________ วจฺฉโคตฺตสํยุตฺตํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๑๗ ข้อ ๕๕๓ หน้าที่ ๓๑๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด