๑๐. ทุพพิโนทยสูตร
เล่มที่ ๒๒ · ข้อ ๑๖๐ · บรรทัด ๔๓๑๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๑๖๐]
ปญฺจิเม ภิกฺขเว อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยา กตเม ปญฺจ อุปฺปนฺโน ราโค ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โทโส ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺโน โมโห ทุปฺปฏิวิโนทโย อุปฺปนฺนํ ปฏิภาณํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อุปฺปนฺนํ คมิกจิตฺตํ ทุปฺปฏิวิโนทยํ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อุปฺปนฺนา ทุปฺปฏิวิโนทยาติ ฯ สทฺธมฺมวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ ตโย สทฺธมฺมนิยามา ๑- ตโย สทฺธมฺมสมฺโมสา ทุกฺกถา เจว สารชฺชํ ๒- อุทายิ ทุพฺพิโนทยาติ ฯ ------------ @เชิงอรรถ: ๑ ม. สมฺมตฺตนิยามา ฯ ๒ ยุ. สารชฺชํ เจว ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๒ ข้อ ๑๖๐ หน้าที่ ๒๐๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด