๘. อโนทิสสูตรที่ ๒

๑๐๓ ฉ ภิกฺขเว อานิสํเส สมฺปสฺสมาเนน อลเมว ภิกฺขุนา สพฺพสงฺขาเรสุ อโนธึ กริตฺวา ทุกฺขสญฺญํ อุปฏฺฐเปตุํ กตเม ฉ สพฺพสงฺขาเรสุ จ เม นิพฺพานสญฺญา ๓ ปจฺจุปฏฺฐิตา ภวิสฺสติ เสยฺยถาปิ อุกฺขิตฺตาสิเก วธเก สพฺพโลกา จ เม มโน วุฏฺฐหิสฺสติ นิพฺพาเน จ สนฺติทสฺสาวี ภวิสฺสามิ อนุสยา จ เม สมุคฺฆาตํ คจฺฉิสฺสนฺติ กิจฺจการี จ ภวิสฺสามิ สตฺถา จ ปริจิณฺโณ ภวิสฺสติ เมตฺตาวตายาติ อิเม โข ภิกฺขเว ฉ อานิสํเส สมฺปสฺสมาเนน อลเมว ภิกฺขุนา สพฺพสงฺขาเรสุ อโนธึ กริตฺวา ทุกฺขสญฺญํ อุปฏฺฐเปตุนฺติ ฯ