๑๐. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๑
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๗ · บรรทัด ๗๘๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๒๗.๒๕๙| ๑๐ อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา |๒๗.๒๖๐| เกน เตตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ |๒๗.๒๖๑| สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา ... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ |๒๗.๒๖๒| อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา ปุริมาย ชาติยา มสุสฺสโลเก |๒๗.๒๖๓| อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ ตสฺส อทาสิหํ ภิกฺขํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ |๒๗.๒๖๔| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ ภิกฺขาทายิกวิมานํ ทสมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๗ หน้าที่ ๓๘ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด