๑๐. กัณหทินนเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๒๘๗ · บรรทัด ๕๘๗๕
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๘๗]
|๒๘๗.๑๗๙| ๑๐ อุปาสิตา สปฺปุริสา สุตา ธมฺมา อภิณฺหโส สุตฺวาน ปฏิปชฺชิสฺสํ อญฺชสํ อมโตคธํ ฯ |๒๘๗.๑๘๐| ภวราคหตสฺส เม สโต ภวราโค ปุน เม น วิชฺชติ น จาหุ น จ เม ภวิสฺสติ น จ เม เอตรหิปิ ๔- วิชฺชตีติ ฯ กณฺหทินฺโน เถโร ฯ อุทฺทานํ อุตฺตโร ภทฺทชิ เถโร โสภิโต วลฺลิโย อิสิ วีตโสโก จ โส เถโร ปุณฺณมาโส จ นนฺทโก ภารโต ๕- ภารทฺวาโช จ กณฺหทินฺโน มหามุนีติ ฯ วคฺโค ตติโย ฯ ---------------
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๒๘๗ หน้าที่ ๒๙๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด