๓. สภิยเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๒๕ · บรรทัด ๖๒๑๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๒๕]
|๓๒๕.๒๗๕| ๓ ปเร จ น วิชานนฺติ มยเมตฺถ ยมามฺหเส ๒- เย จ ตตฺถ วิชานนฺติ ตโต สมฺมนฺติ เมธคา ฯ |๓๒๕.๒๗๖| ยทา จ อวิชานนฺตา อิริยนฺตฺยมรา วิย ๓- วิชานนฺติ จ เย ธมฺมํ อาตุเรสุ อนาตุรา ฯ |๓๒๕.๒๗๗| ยงฺกิญฺจิ สิถิลํ กมฺมํ สงฺกิลิฏฺฐญฺจ ยํ วตํ สงฺกสฺสรํ พฺรหฺมจริยํ น ตํ โหติ มหปฺผลํ ฯ |๓๒๕.๒๗๘| ยสฺส สพฺรหฺมจารีสุ คารโว นูปลพฺภติ อารกา โหติ สทฺธมฺมา นภํ ปฐวิยา ยถาติ ฯ สภิโย เถโร ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. จงฺกเม จงฺกมึ ฯ ๒ ม. ยุ. ยมามเส ฯ ๓ ยุ. วิยา ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๒๕ หน้าที่ ๓๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด