๑๐. ธรรมิกเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๓๒ · บรรทัด ๖๒๙๐
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๓๒.๓๐๓| ๑๐ ธมฺโม หเว รกฺขติ ธมฺมจารึ ธมฺโม สุจิณฺโณ สุขมาวหาติ เอสานิสํโส ธมฺเม สุจิณฺเณ น ทุคฺคตึ คจฺฉติ ธมฺมจารี ฯ |๓๓๒.๓๐๔| น หิ ธมฺโม อธมฺโม จ อุโภ สมวิปากิโน @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ชาลปจฺฉนฺนา ฯ อธมฺโม นิรยํ เนติ ธมฺโม ปาเปติ สุคตึ ๑- ฯ |๓๓๒.๓๐๕| ตสฺมา หิ ธมฺเมสุ กเรยฺย ฉนฺทํ อิติ โมทมาโน สุคเตน ตาทินา ธมฺเม ฐิตา สุคตวรสฺส สาวกา นิยฺยนฺติ ธีรา สรณวรคฺคคามิโน ฯ |๓๓๒.๓๐๖| วิปฺโผฏิโต คณฺฑมูโล ตณฺหาชาโล สมูหโต ฯ โส ขีณสํสาโร น จตฺถิ กิญฺจนํ จนฺโท ยถา โทสินาปุณฺณมาสิยาติ ๒- ฯ ธมฺมิโก เถโร ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๓๒ หน้าที่ ๓๑๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด