๕. วัฑฒเถรคาถา
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๓๙ · บรรทัด ๖๓๘๔
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๓๙.๓๓๕| ๕ สาธุ หิ กิร เม มาตา ปโตทํ อุปทํสยิ ยสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา อนุสิฏฺโฐ ชเนตฺติยา อารทฺธวิรโย ปหิตตฺโต ปตฺโต สมฺโพธิมุตฺตมํ ฯ |๓๓๙.๓๓๖| อรหา ทกฺขิเณยฺโยมฺหิ เตวิชฺโช อมตทฺทโส เชตฺวา ๔- นมุจิโน เสนํ วิหรามิ อนาสโว ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ปตฺถยาโน ฯ ๒ ม. วิสุทฺธิญาโณ ฯ ๓ ม. ยุ. ตุยฺหโมวาโท ฯ @ ๔ ยุ. ชิตฺวา ฯ |๓๓๙.๓๓๗| อชฺฌตฺตญฺจ พหิทฺธา จ เย เม วิชฺชึสุ อาสวา สพฺเพ อเสสา อุจฺฉินฺนา น จ อุปฺปชฺชเร ปุน ฯ |๓๓๙.๓๓๘| วิสารทา โข ภคินี เอตมตฺถํ อภาสยิ อปิ หา นูน มยิปิ วนโถ เต น วิชฺชติ ฯ |๓๓๙.๓๓๙| ปริยนฺตกตํ ทุกฺขํ อนฺติโมยํ สมุสฺสโย ชาติมรณสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ ฯ วฑฺโฒ เถโร ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๓๙ หน้าที่ ๓๑๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด