๘. มัลลิกาวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๓๖ · บรรทัด ๑๓๐๖
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๓๖.๔๔๔| ๘ ปีตวตฺเถ ปีตธเช ปีตาลงฺการภูสิเต ปีตนฺตราหิ วคฺคูหิ อปิลนฺธา ว โสภสิ |๓๖.๔๔๕| กา กมฺพุกายุรธเร กญฺจนาเวฬภูสิเต เหมชาลกสญฺฉนฺเน นานารตนมาลินี |๓๖.๔๔๖| โสวณฺณมยา โลหิตงฺกมยา จ มุตฺตามยา เวฬุริยามยา จ มสารคลฺลา สหโลหิตงฺกา ปาเรวตกฺขีหิ มณีหิ จิตฺตตา |๓๖.๔๔๗| โกจิ โกจิ เอตฺถ มยูรสุสฺสโร หํสสฺส รญฺโญ กรวีกสุสฺสโร เตสํ สโร สุยฺยติ วคฺคุรูโป ปญฺจงฺคิกํ ตุริยมิวปฺปวาทิตํ |๓๖.๔๔๘| รโถ จ เต สุโภ วคฺคู ๑- นานารตนจิตฺตงฺโค ๒- นานาวณฺณีหิ ธาตูหิ สุวิภตฺโต ว โสภติ |๓๖.๔๔๙| ตสฺมึ รเถ กาญฺจนพิมฺพวณฺเณ ยตฺถ ฐิตา ภาสสิมํ ปเทสํ เทวเต ปุจฺฉิตาจิกฺข กิสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลนฺติ ฯ |๓๖.๔๕๐| โสวณฺณชาลํ ๓- มณิโสณฺณจิตฺตํ มุตฺตาจิตฺตํ เหมชาเลน ฉนฺนํ ปรินิพฺพุเต โคตเม อปฺปเมยฺเย ปสนฺนจิตฺตา อหมาภิโรปยึ |๓๖.๔๕๑| ตาหํ กมฺมํ กริตฺวาน กุสลํ พุทฺธวณฺณิตํ อเปตโสกา สุขิตา สมฺปโมทามนามยาติ ฯ มลฺลิกาวิมานํ อฏฺฐมํ ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วคฺคุ ฯ ๒ ม. ยุ. นานารตนจิตฺติโต ฯ ๓ ม. มณิโสณฺณจิตฺติตํ ฯ @โป. มณิโสวณฺณจิตฺตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๓๖ หน้าที่ ๖๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด