๔. อโลมวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๔๒ · บรรทัด ๑๔๖๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๔๒.๔๙๖| ๔ อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา |๔๒.๔๙๗| เกน เตตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ |๔๒.๔๙๘| สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา ... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. วิตฺตาว ฯ ๒ ม. ... สสฺสตํ ฯ ๓ อุปฺปนฺนา ติทสคณํ ฯ |๔๒.๔๙๙| อหญฺจ พาราณสิยํ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน อทาสึ สุกฺขกุมฺมาสํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ |๔๒.๕๐๐| สุกฺขาย อโลณิกาย จ ปสฺส ผลํ กุมฺมาสปิณฺฑิยา อโลมํ สุขิตํ ทิสฺวา โก ปุญฺญํ น กริสฺสติ |๔๒.๕๐๑| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ อโลมวิมานํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๔๒ หน้าที่ ๗๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด