๔. อุปัสสยทายกวิมาน ที่ ๑
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๖๘ · บรรทัด ๒๓๙๑
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๖๘.๘๐๘| ๔ จนฺโท ยถา วิคฺคตวลาหเก นเภ โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข ตถูปมํ ตุยฺหมิทํ วิมานํ โอภาสยํ ติฏฺฐติ อนฺตลิกฺเข |๖๘.๘๐๙| เทวิทฺธิปตฺโตสิ มหานุภาโว มนุสฺสภูโต กิมกาสิ ปุญฺญํ เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาโว วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ |๖๘.๘๑๐| โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต ... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ |๖๘.๘๑๑| อหญฺจ ภริยา จ มนุสฺสโลเก อุปสฺสยํ อรหโต อทมฺห อนฺนญฺจ ปานญฺจ ปสนฺนจิตฺตา สกฺกจฺจ ทานํ วิปุลํ อทมฺห |๖๘.๘๑๒| เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ... วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ อุปสฺสยทายกวิมานํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๖๘ หน้าที่ ๑๒๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด