๔. สุวรรณวิมาน
เล่มที่ ๒๖ · ข้อ ๗๘ · บรรทัด ๒๕๓๗
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
|๗๘.๘๕๗| ๔ โสวณฺณมเย ปพฺพตสฺมึ วิมานํ สพฺพโต ปภํ เหมชาลปฏิจฺฉนฺนํ กึกณิกชาลกปฺปิตํ |๗๘.๘๕๘| อฏฺฐํสา สุกตา ถมฺภา สพฺเพ เวฬุริยามยา เอกเมกาย อํสิยา รตนา สตฺต นิมฺมิตา |๗๘.๘๕๙| เวฬุริยสุวณฺณสฺส ผลิการูปิยสฺส จ มสารคลฺลมุตฺตาหิ โลหิตงฺคมณีหิ จ |๗๘.๘๖๐| จิตฺรา มโนรมา ภูมิ น ตตฺถุทฺธํสเต รโช โคปาณเส ๑- คณาปีตา กูฏํ ธาเรนฺติ นิมฺมิตา |๗๘.๘๖๑| โสปาณานิ จ จตฺตาริ นิมฺมิตา จตุโร ทิสา @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ยุ. โคปาณสี ฯ นานารตนคพฺเภหิ อาทิจฺโจว วิโรจติ |๗๘.๘๖๒| เวทิกา ๑- จตสฺโส ตตฺถ วิภตฺตา ภาคโส มิตา ททฺทลฺลมานา อาเภนฺติ ๒- สมนฺตา จตุโร ทิสา |๗๘.๘๖๓| ตสฺมึ วิมาเน ปวเร เทวปุตฺตา มหปฺปภา อติโรจสิ วณฺเณน อุทยนฺโตว ภาณุมา |๗๘.๘๖๔| ทานสฺส เต อิทํ ผลํ อโถ สีลสฺส วา ปน อโถ อญฺชลิกมฺมสฺส ตํ เม อกฺขาหิ ปุจฺฉิโตติ ฯ |๗๘.๘๖๕| โส เทวปุตฺโต อตฺตมโน โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิโต ปญฺหํ ปุฏฺโฐ วิยากาสิ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ |๗๘.๘๖๖| อหํ อนฺธกวินฺทสฺมึ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน วิหารํ สตฺถุโน ๓- กาเรสึ ปสนฺโน สเกหิ ปาณิหิ |๗๘.๘๖๗| ตตฺถ คนฺธญฺจ มาลญฺจ ปจฺจยญฺจ วิเลปนํ วิหารํ สตฺถุโนทาสึ ๔- วิปฺปสนฺเนน เจตสา เตน มยฺหํ อิทํ ลทฺธํ วสํ วตฺเตมิ นนฺทเน |๗๘.๘๖๘| นนฺทเน ปวเร รมฺเม นานาทิชคณายุเต รมามิ นจฺจคีเตหิ อจฺฉราหิ ปุรกฺขิโตติ ฯ สุวณฺณวิมานํ จตุตฺถํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๖ ข้อ ๗๘ หน้าที่ ๑๒๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด