๒. สิริกาฬกัณณิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๓๓ · บรรทัด ๑๔๐๙เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๓๓]
อิตฺถี สิยา รูปวตี สา จ สีลวตี สิยา ปุริโส ตํ น อิจฺเฉยฺย สทฺทหาสิ มโหสธ ฯ
[๒๓๔]
สทฺทหามิ มหาราช ปุริโส ทุพฺภโค สิยา #๑ สี. ม. อปิ ฯ ๒ สี. วิชฺชมานาสุ มรุวาสุ ฯ ยุ. วิชฺชมานาสุ มรูทฺวาสุ ฯ สิรี จ กาฬกณฺณี จ น สเมนฺติ กุทาจนนฺติ ฯ สิริกาฬกณฺณิชาตกํ ทุติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๓๓ หน้าที่ ๖๙ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด