๓. จุลลปทุมชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๓๕ · บรรทัด ๑๔๑๖เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๓๕]
อยเมว สา อยมฺปิ ๑ โส อนญฺโญ อยเมว โส หตฺถจฺฉินฺโน อนญฺโญ ยมาห โกมาริปติโก ๒ มมนฺติ วชฺฌิตฺถิโย นตฺถิ อิตฺถีสุ สจฺจํ ฯ
[๒๓๖]
อิมญฺจ ชมฺมํ มุสเลน หนฺตฺวา ลุทฺทํ ฉวํ ปรทารูปเสวึ อิมิสฺสา จ นํ ปาปปติพฺพตาย ชีวนฺติยา ฉินฺทถ กณฺณนาสนฺติ ฯ จุลฺลปทุมชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๓๕ หน้าที่ ๗๐ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด