๑๐. สาธุสีลชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๔๙ · บรรทัด ๑๔๗๙เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๔๙]
สรีรทพฺยํ วุฑฺฒพฺยํ โสชจฺจํ สาธุสีลิยํ พฺราหฺมณนฺเตว ปุจฺฉาม กินฺนุ ๑ เตสํ วนิมฺหเส ๒ ฯ
[๒๕๐]
อตฺโถ อตฺถิ สรีรสฺมึ วุฑฺฒพฺยสฺส นโม กเร อตฺโถ อตฺถิ สุชาตสฺมึ สีลํ อสฺมาก รุจฺจตีติ ฯ สาธุสีลชาตกํ ทสมํ รุหกวคฺโค ปญฺจโม ฯ ___________ ตสฺสุทฺทานํ อปิรุหก รูปวตี มุสโล ปวสนฺติ สปญฺจมโปกฺขรณี อถ มุตฺติมวาณิช อุมฺหยเต จิรอาคต โกฏฺฐ สรีร ทส ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๔๙ หน้าที่ ๗๓ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด