๖. กุรุงคมิคชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๒๖๑ · บรรทัด ๑๕๔๔เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๒๖๑]
อิงฺฆ วทฺธมยํ ๓ ปาสํ ฉินฺท ทนฺเตหิ กจฺฉปE อหํ ตถา กริสฺสามิ ยถา เนหิติ ลุทฺทโก ฯ
[๒๖๒]
กจฺฉโป ปาวิสี วารึ กุรุงฺโค ปาวิสี วนํ สตปตฺโต ทุมคฺคมฺหา ทูเร ปุตฺเต อปานยีติ ฯ กุรุงฺคมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๒๖๑ หน้าที่ ๗๖ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด