๒. สุนขชาดก

พาโล วตายํ สุนโข โย วรตฺตํ น ขาทติ พนฺธนา จ ปโมเจยฺย ๑ อสิโตว ๒ ฆรํ วเช ฯ

อฏฺฐิตํ เม มนสฺมึ เม อโถ เม หทเย กตํ กาลญฺจ ปฏิกงฺขามิ ยาว ปสุปตุชฺชโนติ ๓ ฯ สุนขชาตกํ ทุติยํ ฯ