๑๐. กปิชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๕๐ · บรรทัด ๑๙๖๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อยํ อิสิ อุปสมสญฺญเม รโต ส ติฏฺฐติ สิสิรภเยน อทฺธิโต ๑ หนฺท อยํ ปวิสตุมํ อคารกํ วิเนตุ สีตํ ทรถญฺจ เกวลํ ฯ
นายํ อิสิ ๒ อุปสมสญฺญเม รโต กปิ อยํ ทุมฺพรสาขโคจโร ๓ โส ทูสโก โรสโก จาปิ ชมฺโม สเจ วเช อิมมฺปิ ทูสเย ฆรนฺติ ๔ ฯ กปิชาตกํ ทสมํ ฯ สิคาลวคฺโค ทสโม ฯน __________ ตสฺสุทฺทานํ อถ ราชา สิคาลวโร สุนโข ตถา โกสิย อิจฺฉติ กาลฆโส อถ ทานวโรฏฺฐปิ สารถินา ปุนมฺปวนญฺจ สิสิรกปิ ทส ฯ _______________ #๑ ม. อฏฺฏิโต ฯ ๒ ม. อิสี ฯ ๓ สี. ม. ทุมวรสาขโคจโร ฯ ๔ ม. สเจ วเชมมฺปิ #ทูเสยฺย ฆรนฺติ ฯ วคฺคุทฺทานํ ฯ ทฬฺหญฺจ วคฺคํ อปเรน สนฺถวํ กลฺยาณวคฺคาสทิโส จ รุหกํ นตํทฬฺหํ พีรณตฺถมฺภกา ปุน กาสาวุปาหนสิคาลเกน ทสาติ ฯ ทุกนิปาตํ นิฏฺฐิตํ ฯ __________ ติกนิปาตชาตกํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๕๐ หน้าที่ ๙๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด