๗. คามณิจันทชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๗๐ · บรรทัด ๒๐๕๕เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๗๐]
นายํ ฆรานํ กุสโล โลโล อยํ วลีมุโข กตํ กตํ โข ปทูเสยฺย เอวํธมฺมมิทํ กุลํ ฯ
[๓๗๑]
นยิทํ จิตฺตวโต โลมํ นายํ อสฺสาสิโก มิโค สตฺถํ ๒ เม ชนสนฺเธน นายํ กิญฺจิ วิชานติ ฯ
[๓๗๒]
น มาตรํ ปิตรํ วา ภาตรํ ภคินึ สกํ ภเรยฺย ตาทิโส โปโส สิฏฺฐํ ๓ ทสรเถน เมติ ฯ คามณิจนฺทชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๗๐ หน้าที่ ๑๐๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด