๖. วาตัคคสินธวชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๓๙๗ · บรรทัด ๒๑๗๐เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๓๙๗]
เยนาสิ กีสิยา ปณฺฑุ เยน ภตฺตํ น รุจฺจติ อยํ โส อาคโต ภตฺโต ๕ กสฺมาทานิ ปลายสิ ฯ
[๓๙๘]
นุโข ๖ ปนาทิเกเนว สนฺถโว นาม ชายติ ยโส หายติ อิตฺถีนํ ตสฺมา ตาต ปลายิหํ ๗ ฯ
[๓๙๙]
ยสสฺสินํ กุเล ชาตํ อาภตํ ๘ ยา น อิจฺฉติ #๑-๓ ม. คหีเต ฯ ๒-๔ ม. วิยุเฬฺห ฯ ๕ สี. ตาโต ฯ ม. ภตฺตา ฯ ๖ สี. ม. สเจ ฯ #๗ ม. ปลายหํ ฯ ๘ สี. ม. อาคตํ ฯ โสจตี จิรรตฺตาย วาตคฺคมิว คทฺรภีติ ๑ ฯ วาตคฺคสินฺธวชาตกํ ฉฏฺฐํ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๓๙๗ หน้าที่ ๑๐๗ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด