๓. กัจฉปชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๑๘ · บรรทัด ๒๒๖๑เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๔๑๘]
โก นุ วฑฺฒิตภตฺโตว ๓ ปูรหตฺโถว พฺราหฺมโณ กหนฺนุ ภิกฺขํ อจริ กํ สทฺธํ อุปสงฺกมิ ฯ
[๔๑๙]
อหํ กปิสฺมิ ทุมฺเมโธ อนามาสานิ อามสึ ตฺวํ มํ โมจย ภทฺทนฺเต มุตฺโต คจฺเฉยฺย ปพฺพตํ ฯ
[๔๒๐]
กจฺฉปา กสฺสปา โหนฺติ โกณฺฑญฺญา โหนฺติ มกฺกฏา๊ มุญฺจ กสฺสป โกณฺฑญฺญํ กตํ เมถุนกํ ตยาติ ฯ กจฺฉปชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๑๘ หน้าที่ ๑๑๑ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด