๙. สตปัตตชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๖ · บรรทัด ๒๓๒๙เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ยถา มาณวโก ปนฺเถ สิคาลึ วนโคจรึ อตฺถกามํ ปเวเทนฺติ อนตฺถกามาติ มญฺญติ อนตฺถกามํ สตปตฺตํ อตฺถกาโมติ มญฺญติ ฯ
เอวเมว อิเธกจฺโจ ปุคฺคโล โหติ ตาทิโส หิเตภิ วจนํ วุตฺโต ปฏิคฺคณฺหติ วามโต ฯ #๑ ม. อาชีวิกา ฯ ๒ ม. มหึสราชชาตกํ ฯ ๓ สี. ยุ. กมตฺถ ... ฯ ๔ ส. ยุ. ทูภิโน ฯ #๕ สี. สพฺพกามททสฺเสว ฯ ๖ สี. ม. นิหนาเหตํ ฯ ๗ สี. ม. ปกุชฺเฌยฺยุํ ฯ #๘ ม. อญฺเญเปวํ ฯ
เย จ โข นํ ปสํสนฺติ ภยา อุกฺกํสยนฺติ วา ตญฺหิ โส มญฺญเต มิตฺตํ สตปตฺตํว มาณโวติ ฯ สตปตฺตชาตกํ นวมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๓๖ หน้าที่ ๑๑๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด