๑๐. ปูฏทูสกชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๓๙ · บรรทัด ๒๓๔๑เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
อทฺธา หิ นูน มิคราชา ปูฏกมฺมสฺส โกวิโท ตถาหิ ปูฏํ ทูเสติ อญฺญํ นูน กริสฺสติ ฯ
น เม ปิตา วา มาตา วา ปูฏกมฺมสฺส โกวิทา กตํ กตํ โข ทูเสม เอวํ ธมฺมมิทํ กุลํ ฯ
เยสํ โว เอทิโส ธมฺโม อธมฺโม ปน กีทิโส มา โว ธมฺมํ อธมฺมํ วา อทฺทสาม กุทาจนนฺติ ฯ ปูฏทูสกชาตกํ ทสมํ ฯ อุทปานวคฺโค ๑ ตติโย ___________ ตสฺสุทฺทานํ อุทปานวรํ วนพฺยคฺฆ กปิ สิขินี จ พลากรุจิรวโร สุชนาธิป โรมก ทูส ปุน สตปตฺตวโร ปูฏกมฺม ทส ฯ ____________ #๑ สี. ยุ. อรญฺญวคฺโค ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๓๙ หน้าที่ ๑๑๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด