๓. กายนิพพินทชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๗๘ · บรรทัด ๒๕๐๓เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
ผุฏฺฐสฺส เม อญฺญตเรน พฺยาธินา โรเคน พาฬฺหํ ทุขิตสฺส รุปฺปโต ปริสุสฺสติ ขิปฺปมิทํ กเฬวรํ ปุปฺผํ ยถา ปํสุนิ อาตเป กตํ ฯ
อชญฺญํ ชญฺญสงฺขาตํ อสุจึ สุจิสมฺมตํ นานากุณปปริปูรํ ชญฺญรูปํ อปสฺสโต ฯ #๑ สี. ยุ. ภินฺโน ว ฯ ๒ สี. ยุ. พาราณสฺสํ ฯ ๓ สี. ยุ. นิวาริโก ฯ ๔ ม. # สุผสฺสา ฯ ๕ สี. สุผสฺสา มจฺฉมิจฺฉติ ฯ ๖ สี. ยุ. ... มกรึ ฯ
ธิรตฺถุมํ อาตุรํ ปูติกายํ ชิคุจฺฉิยํ อสุจึ พฺยาธิธมฺมํ ยตฺถปฺปมตฺตา อธิมุจฺฉิตา ปชา หาเปนฺติ มคฺคํ สุคตูปปตฺติยาติ ฯ กายนิพฺพินฺทชาตกํ ตติยํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๗๘ หน้าที่ ๑๒๒ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด