๗. กามวิลาปชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๔๙๐ · บรรทัด ๒๕๔๖เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
[๔๙๐]
อุจฺเจ สกุณ เฑมาน ปตฺตยาน วิหงฺคม วชฺชาสิ โข ตฺวํ วามูรุํ จิรํ โข สา กริสฺสติ ฯ
[๔๙๑]
อิทํ โข สา น ชานาติ อสึ สตฺติญฺจ โอฑฺฑิตํ สา จณฺฑี กาหตี โกธํ ตํ เม ตปฺปติ โน อิธ ๓ ฯ #๑ สี. โกตฺถุโก ฯ ม. สิคาโล ฯ ๒ ม. นายํ ฯ ๓ ม. อิทํ ฯ
[๔๙๒]
เอส อุปฺปลสนฺนาโห นิกฺขญฺจุสฺสีสเก กตํ ๑ กาสิกญฺจ มุทุํ วตฺถํ ตปฺเปตุ ธนกามิยาติ ๒ กามวิลาปชาตกํ สตฺตมํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๔๙๐ หน้าที่ ๑๒๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด