๙. ฉวชาดก
เล่มที่ ๒๗ · ข้อ ๕๓๔ · บรรทัด ๒๗๒๗เรื่องนี้ในคลังชาดก
คัดจากพระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ ตัวบทจาก 84000.org
บาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ
สพฺพํ อิทญฺจ มริกตํ ๔ อุโภ ธมฺมํ น ปสฺสเร อุโภ ปกติยา จุตา โย จายํ มนฺเต ฌาเปติ โย จ มนฺตํ อธียติ ฯ
สาลีนํ โอทนํ ภุญฺเช สุจึ มํสูปเสจนํ ตสฺมา เอตํ น เสวามิ ธมฺมํ อิสีภิ เสวิตํ ฯ
ปริพฺพช มหา โลโก ปจนฺตญฺเญปิ ปาณิโน มา ตฺวํ ๕ อธมฺโม อาจริโต ตสฺมา กุมฺภมิวาภิทา ฯ
ธิรตฺถุ ตํ ยสลาภํ ธนลาภญฺจ พฺราหฺมณ ยา วุตฺติ วินิปาเตน อธมฺมจรเณน วาติ ฯ ฉวชาตกํ นวมํ ฯ ___________ #๑ ม. ยสฺส ฯ ๒ ม. อนุสูย -- ฯ สี. ยุ. อนุสุยฺย __ ฯ ๓ ฉวกชาตกํ ฯ #๔ สี. สพฺพมิทํ จริมวตํ ฯ ม. สพฺพมิทํ จริมํ กตํ ฯ ๕ ม. ตํ ฯ
ที่มา: พระไตรปิฎกบาลีอักษรไทย ฉบับสยามรัฐ เล่มที่ ๒๗ ข้อ ๕๓๔ หน้าที่ ๑๓๔ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด